નિઃસહાય

You are currently viewing નિઃસહાય

જાળમાં એવો ફસાયો છે, કે તોડી નથી શકતો,
પગ એવો મચકાયો છે, કે દોડી નથી શકતો,
ભાર એટલો થઇ ગયો છે, સપનાઓનો, અને,
ડૂમો એટલો ભરાયો છે, કે બોલી નથી શકતો,

ભેદ સોના-પિત્તળનો, પરખી નથી શકતો,
દિવસે ચળકતા કાચને ઓળખી નથી શકતો,
પડદો એવો પડી ગયો છે અવિશ્વાસનો આંખે,
નગ્ન ઉભેલાં સત્યને પણ નીરખી નથી શકાતો.

ખૂંપી ગયો છે એટલો, પણ જાણી નથી શકતો,
તલ્લીન થયો છે એટલો, કે જોઈ નથી શકતો,
એટલાં રસથી હાડકું, ચાવે છે, પણ “કાચબા”,
રસ આ ઝરે છે દાંતનો, સમજી નથી શકતો.

– ૦૯/૦૮/૨૦૨૧

આ કવિતા ને મિત્રો સાથે શેર કરો
5 1 vote
રેટિંગ
guest
3 પ્રતિભાવો
Inline Feedbacks
View all comments
સ્વાતિ શાહ
સ્વાતિ શાહ
28-Sep-22 11:23 am

ખુબ ખુબ સરસ રજુવાત 👌👌👌🙏

Nita anand
Nita anand
16-Oct-21 3:57 pm

ખુબ જ સુંદર રચના

Ishwar panchal
Ishwar panchal
15-Oct-21 7:50 pm

મનુષ્યને ધણી અણમોલ વસ્તુ કુદરતે આપી હોવા છતા
તે જોઈ નથી સકતો. જે કવિતામાં પ્રતિબિંબિત થાય છે.