રોજ સવારે નવી આશા લઈને જાઉં છું,રોજ સાંજે એજ નિરાશા લઈને આવું છું. આજે જ હશે એ દી' જેની પ્રતીક્ષા છે,ઊઠતાં બેસતાં એક જ ગાણું ગાઉં છું. બીજ એક સપનાનું વાવ્યું, આંબો કરવાં-પાણી એને પરસેવાનું પાઉં છું. એક નજરમાં મોહિત થઈને દોડી આવે,વારે વારે કેશ કલાપ સજાઉં છું. પાસે રાખી નિરખવો એને મન ભરીને,પાટલે બેસતી ધૂળ સતત હટાવું છું. અનુભવ એ હશે જ કેવો રોમાંચકારી,વિચારે એનાં મંદ મંદ હરખાઉં છું. કરી નેજવું* ઉંબરે ઉભો વાટ નિહાળું,અધીરો એને જોવા "કાચબા" થાઉં છું. *નેજવું - આંખ ઉપર છાપરા જેમ હથેળીઓ રાખી જોવું - ૨૦/૦૪/૨૦૨૨ [એને જોવા માટે, એને મળવા માટે, વર્ષો સુધી તપસ્યા કરી છે. અને આજે જ્યારે એ ઘડી એકદમ નજીક આવી ગઈ છે ત્યારે મારી "ધીરજ ખૂટી" છે. હવે એક એક ક્ષણ જાણે એક એક વર્ષ લાગે છે...]