એકલતા

You are currently viewing એકલતા

ચાદર મને ભયાનક લાગે છે,
ખબર નહીં કેમ, અચાનક લાગે છે.
અમાસે રચાયેલી રહસ્ય કથાનો,
કંપવી નાંખતો કથાનક લાગે છે.

ઉપરછલ્લી તો લાગે છે સોનેરી,
ધ્યાનથી જુઓ તો, દાવાનળ લાગે છે.
રંગે-ને-રૂપે મુલાયમ મલમલી,
છાતીએ વળગે તો બાવળ લાગે છે.

જોઈને આંખોને ઠંડક આપતો,
અડકીને જુઓ તો દાહક લાગે છે,
કિનારે ગૂંથેલો જરીદાર પટ્ટો,
લાગણીઓ નો અવાહક લાગે છે.

ફેલાઈને બેઠી છે પલંગે “કાચબા”,
અકળામણ કેવી અજાયબ લાગે છે.
જેના ખાતર મેં ઓઢેલી ચાદર,
એજ અંદરથી ગાયબ લાગે છે.

– ૨૨/૦૧/૨૦૨૧

આ કવિતા ને મિત્રો સાથે શેર કરો
0 0 votes
રેટિંગ
guest
0 પ્રતિભાવો
Inline Feedbacks
View all comments