શૂન્યમનસ્ક

  • Post published:04-Aug-22

વિચારોને જયારે તાળા લાગે,આંખોની સામે અંધારા લાગે. થીજવી દે પળમાં ચંચળતમ મનને,ભરડામાં લેતાં ફૂંફાડા લાગે. દીવા જડે નહીં મારગ પ્રકાશવા,ઘેરાતાં વાદળિયાં કાળા લાગે. આંખે ને હાથે બાંધીને પાટા,આમંત્રણ દેતા અખાડા લાગે. થંભી જાય પગલાં ભયભીત થઈને,દશે દિશાએ કુંડાળા લાગે. જંગલમાં બાંધીને ફરતે વરુઓ-મૂકી દીધા હોય ઉઘાડા લાગે. અકળાવે "કાચબા" વિચારશૂન્યતા,ખોપરીમાં પડ્યા હોય ખાડા લાગે. - ૨૯/૦૩/૨૦૨૨ [કોઈ વાર…

Continue Readingશૂન્યમનસ્ક

અળખામણું

  • Post published:01-Aug-22

ચૂપ હતાં તો બધાને ગમતાં,રમકડું સમજી અમોને રમતાં,ગરજ અમારી હતી જ્યાં સુધી,આગળ પાછળ અમારી ભમતાં. સૌને જેમ ફાવે એમ કરતાં,શાંતિ સુખ-ચેન અમારાં હરતાં,પૂછો એમને - કેમ પ્રતાડો,ન્હોર મારતા, બચકાં ભરતાં. વિનમ્ર હતાં તે બધાંને નમતાં,શાંતિ વ્હાલી હતી તે ખમતાં,ક્યાં સુધી કોઈ સહન કરે પણ,દરેકની "કાચબા" હોય ને ક્ષમતા. - ૨૮/૦૩/૨૦૨૨ [જ્યાં સુધી અમે ચૂપચાપ લોકોનાં ખેલ જોયાં કર્યા…

Continue Readingઅળખામણું

નાદ

  • Post published:26-Jul-22

કે'તાં તો આવે એ કહી દેવાય,શબ્દોને પાછા પણ નહીં લેવાય. ગુંજે છે ચિરકાળ અનંતમાં,સ્વરો સ્વરપેટીથી જે રેલાય. શીતળ તો એવો કે હીમખંડ,ધારદાર કેવો આતમ ઘવાય. વિફરે તો ઊભા કરે ઘમાસાણ,ઠારે તો મેલાં મનનાં ધોવાય. ધારે તો છેદી શકાય સૂર્યને,ડુંગરને અડકી પાછા અવાય. કંપન કોઈ સ્પર્શી જાય હાર્દને,લીન થઈ નાદે તન-મન દોલાય. ઉર્જા બ્રહ્માંડની પંચાક્ષરે,ૐ જપો "કાચબા"નમો શિવાય. -…

Continue Readingનાદ

વસવસો

  • Post published:20-Jul-22

યોગ્ય સમયની રાહ જોતા રહી ગયા,વારે વારે હાથ ધોતા રહી ગયા. નાની નાની કહીને કેટલી જવા દીધી, એ-તકને ગણતાં ગણતાં રોતા રહી ગયા. ચમકાવાને માટે ઘસ્યા કરી હથેળી,ભાગ્યને નામે ફક્ત લીસોટા રહી ગયા. પિત્તળ માની ઠોકર મારી સોનાને,ખિસ્સામાં બસ સિક્કા ખોટા રહી ગયા. ચુક્યો નહીં સમય પણ ડફણું મારતાં, ને-ઝીણી આંખ, નિઃસાસા મોટા રહી ગયા. મદદ જ્યાં થોડી…

Continue Readingવસવસો

ઉજ્જડ

  • Post published:14-Jul-22

સૂકા પટને શું જોઈએ, કે વાદળ,માવઠું શું ને વર્ષા શું કે ગાગર. ફંગોળાયો અટવાયો જે ડમરીમાં,પાંદડું હોય કે ધૂળ હોય કે કાગળ. પરસેવાને પોરો ખાવા ઓથ જોઈએ,વડલો શું કે તાડ શું કે ચાદર. મૃગલાના છે ઝરણાં એ તો તરસે મારે,ક્ષિતિજ ની એ પાછળ હો કે આગળ. ભૂખ્યાને એ છેતરે દઈને કાંટા નકરા,ભાસે નહીં એ બોરડી છે કે બાવળ.…

Continue Readingઉજ્જડ

કોલાહલ

  • Post published:28-Jun-22

મૌનથી બસ પાછળ ધકેલાશે,સમસ્યા તો સંવાદથી જ ઉકેલાશે. શબ્દનો અભાવ એ કાંઈ શાંતિ નથી,દ્વંદ્વ પછી અંદર ને અંદર ખેલાશે. દિગ્મૂઢ* થઈ જોવાથી ઉતરશે નહીં,ઝેર એનું રગે રગમાં ફેલાશે. એક હદ આવશે પછી સહન કરવાની,એક ઉદ્દગાર માત્રથી તું ઉશ્કેરાશે. ખોબો ભરીને વ્હેંચેલી ગળગળા થઈને,લાગણીઓ એક બિંદુમાં જઈ સંકેલાશે. પછી યુદ્ધે ચડવાની ખુવારી* બહું થશે,સંબંધોનો ભૂતકાળ કોરાણે મેલાશે. ગ્લાની નાં…

Continue Readingકોલાહલ