ગઝલને ગુજરાતી ભાષામાં લહેર કરાવતી રચનાઓ

બંધન

  • Post published:19-Dec-22

સાથે રહીને પણ ભેગાં થઈ નથી શકતાં,ટેરવાં, ટેરવાંથી આગળ જઈ નથી શકતાં. પરિચિતોની ભીડમાં પણ નજરો એને શોધે,શું ખોવાયું છે એ કોઈને કહી નથી શકતાં. જ્વાળાઓમાં લપટાયેલા જુએ લાચાર થઈને,ઠંડક કરવાં બાથમાં એમને લઈ નથી શકતાં. બેવ અજાણ્યા અહીં અચાનક ભેગા કેમ થયાં,ગળે ઉતરી જાય એવું બ્હાનું દઈ નથી શકતાં. નજીક જે લાવ્યો આજે, કાલે ભેગાં કદાચ કરે,ઝેર…

Continue Readingબંધન

સામર્થ્ય

  • Post published:10-Oct-22

વાદળ સૂર્યને ઢાંકી શકે પણ ઠારી ના શકે,માયા સતને પ્રતાડી શકે પણ મારી ના શકે. ધસમસતો એ પ્રવાહ, ઉર્જા પ્રચંડ બનશે,બાંધ નદીને રોકી શકે પણ વાળી ના શકે. ટોળે વળે તોયે એટલું સાહસ ના મળે,હાવજ* હાથી ઘેરી શકે પણ ફાડી ના શકે. બહાર નીકળશે તો વધારે ધારદાર થઈને,ભઠ્ઠી લોઢું ઉકાળી શકે પણ બાળી ના શકે. વધી વધીને કેટલાં…

Continue Readingસામર્થ્ય

વ્યર્થ

  • Post published:23-Sep-22

ઘસ્યા કરીને લોઢાનું કંચન કરાય નહીં,માખણ કરીને છાશનું મંથન કરાય નહીં. થોડા સમયમાં પથરો,પણ લીસ્સો થઈ શકે, પણ-ઘસ્યા કરીને લીમડાનું ચંદન કરાય નહીં. સ્મિત જેટલું સુંદર, નહીં હોય ઘરેણું કોઈ,ખાડો કરીને ચેહરા પર ખંજન કરાય નહીં. હાથ હવામાં મારો તો થોડી ઘણી ખસે, પણ-મુઠ્ઠી ભરી હવાનું કદી બંધન કરાય નહીં. સત્યને ખાતર લડવું, આમ તો ધરમ કહે છે,પણ…

Continue Readingવ્યર્થ

સંભાળીને

  • Post published:14-Sep-22

રમત રમતમાં ખેલ કરી જાય છે લોકો,લાગણીઓ સાથે રમી જાય છે લોકો. ઉમળકા સાથે રોજ આવીને ભેટે, ને-હાથમાંથી અચાનક સરી જાય છે લોકો. ભીડ ચીરીને કોઈ ઉતરી જાય મનમાં,નીકળીને ભીડમાં ભળી જાય છે લોકો. મીઠેરો સાદ દઈ દોડાવે અંધારે,ગોઠવીને છટકું પુરી જાય છે લોકો. વર્ષોના વાયદે કરાવે સહાયતા પણ-પહેલાં જ પોકારે ફરી જાય છે લોકો. આંખો ઢાંકીને જાણે…

Continue Readingસંભાળીને

જાહેર ખબર

  • Post published:26-Aug-22

ભજન કરવા એક ભગવાન જોઈએ છે,કહ્યાગરો હોય એવો ગુણવાન જોઈએ છે. ક્ષણની જ મોહલત પર, સાદ પડે એટલે-સજ્જ થઈ આવે'એવો વેગવાન જોઈએ છે. પથ્થરો બહું મોટાં પડ્યા નસીબમાં,ઊંચકીને ફેંકે'એવો બળવાન જોઈએ છે. માંગવાની રોજ મને આદત પડી છે,સ્વભાવે ઉદાર અને ધનવાન જોઈએ છે. વેદોની ભાષા પણ અઘરી ઉકેલવી-આત્મસાત કરાવડાવે, વિદ્વાન જોઈએ છે. કુવિચારો નિરાશા ને આપે તિલાંજલિ,નવી દિશા…

Continue Readingજાહેર ખબર

શૂન્યમનસ્ક

  • Post published:04-Aug-22

વિચારોને જયારે તાળા લાગે,આંખોની સામે અંધારા લાગે. થીજવી દે પળમાં ચંચળતમ મનને,ભરડામાં લેતાં ફૂંફાડા લાગે. દીવા જડે નહીં મારગ પ્રકાશવા,ઘેરાતાં વાદળિયાં કાળા લાગે. આંખે ને હાથે બાંધીને પાટા,આમંત્રણ દેતા અખાડા લાગે. થંભી જાય પગલાં ભયભીત થઈને,દશે દિશાએ કુંડાળા લાગે. જંગલમાં બાંધીને ફરતે વરુઓ-મૂકી દીધા હોય ઉઘાડા લાગે. અકળાવે "કાચબા" વિચારશૂન્યતા,ખોપરીમાં પડ્યા હોય ખાડા લાગે. - ૨૯/૦૩/૨૦૨૨ [કોઈ વાર…

Continue Readingશૂન્યમનસ્ક