રેતી સરકતી જાય છે

You are currently viewing રેતી સરકતી જાય છે

હાથમાંથી રેતી સરકતી જાય છે,
ઢગલી મૂંછમાં મરક્તી જાય છે,

થઇ જાશે ખાલી ઘડી બે ઘડીમાં,
તલવાર માથે લટકતી જાય છે,

મુઠ્ઠી આ મારી તો છે શક્તિશાળી,
એ શક્તિ ના ભ્રમને ઝટકતી જાય છે,

દાબીને રાખી જેટલાય જોરે,
એટલી ઝડપથી છટકતી જાય છે,

ઢીલાશ આપી ને ખોલી જો મુષ્ઠી,
આપો આપ એમાં અટકતી જાય છે,

બનાવે છે કિલ્લો એ કોઈના સ્વપનનો,
પણ કોઈ ની આંખે ખટકતી જાય છે,

માછલી ને ધરે છે એ ઊંચેરા ટેકરા, ને
“કાચબા”ને ઠોકરે પટકતી જાય છે,…

હાથમાંથી રેતી સરકતી જાય છે…

– ૨૪/૧૧/૨૦૨૦

આ કવિતાને મિત્રો સાથે શેર કરો

Leave a Reply

This Post Has 2 Comments

  1. Kunvariya priyanka

    ખૂબ સરસ રીતે પોતાની વ્યથા નક્કી કરી

    1. અનિલ કુમાર બી. "નિલ"

      ખુબજ સુંદર વાત કહેલ છે