આગળ નહીં અવાય

You are currently viewing આગળ નહીં અવાય

માંડ માંડ અહીં સુધી પહોંચ્યો છું,
ધુરંધરોના તીરોથી બચ્યો છું.

આવી ગયો છું લપાતો છુપાતો,
ડગલે ને પગલે અંગારે બળ્યો છું.

કુંડાળા પડ્યા છે રસ્તામાં મોટાં,
કોનાથી બચવું એ ચકરે ચઢ્યો છું.

રાત નથી પડવા દેતી અગનજ્વાળાઓ,
યાદ નથી છેલ્લે હું ક્યારે ઊંઘ્યો છું.

એકજ આ મોતથી બચવાની લ્હાયમાં,
હજારો મોતોને હું રસ્તે મળ્યો છું.

લગભગ તો આખો જ વેતરાઈ ગયો છું,
ઓળખી શકે તું બસ એટલો જ વધ્યો છું.

લઈ લેજે તારી શરણમાં હવે તું,
ફસડાઇને તારાં જ દ્વારે પડ્યો છું. … માંડ માંડ ૦

– ૦૯/૧૨/૨૦૨૧

[હવે મારી હદ આવી ગઈ છે, જેટલું હું તારી તરફ દોડી શકતો હતો, મેં દોડી લીધું, હવે હું ભાંગીને પડ્યો છું. મારાથી હવે “આગળ નહિ અવાય“, અહીંથી આગળ તારે જ મને લઇ જવો પડશે તારાં સુધી…]

આ કવિતા ને મિત્રો સાથે શેર કરો
4.3 4 votes
રેટિંગ
guest
4 પ્રતિભાવો
Inline Feedbacks
View all comments
રાકેશ પટેલ
રાકેશ પટેલ
30-Jan-22 9:18 am

બહુંજ ઉમદા રચના ❤️❤️❤️

Ishwar panchal
Ishwar panchal
29-Jan-22 11:14 pm

લખવા માટે સબ્દો નથી …..અદભુત,

Mehul
Mehul
29-Jan-22 8:11 am

અતિ ઉત્તમ

Kunvariya priyanka
Kunvariya priyanka
29-Jan-22 7:57 am

વાહ