ધૂંધળી સવાર

You are currently viewing ધૂંધળી સવાર

ઘોર અંધારે પરોઢિયે, ખળ ખળ વેહતા નીર,
ઠંડી ચાદર ઓઢીને, થર થર કંપે શરીર.

સુની પડી પગદંડી, ભેંકાર ભાસે લગીર,
સુસવાટો દોડે બિલ્લી પગે, ચકલા ધીર-ગંભીર.

થીજી ગયેલી વાષ્પ, શુષ્ક થયેલો વીર*
અંધારે એક ઓરડે, એક તણખો લાગે પીર.

છીંકે-ધ્રૂજે મોરલો, ઠંડી એની તાસીર,
ઢેલ લઈલે બાથમાં, ઈલાજ “કાચબા” અકસીર.

– ૧૬/૦૧/૨૦૨૧

આ કવિતા ને મિત્રો સાથે શેર કરો
0 0 votes
રેટિંગ
guest
0 પ્રતિભાવો
Inline Feedbacks
View all comments