પ્રવાસ

You are currently viewing પ્રવાસ

શ્વાસ લેતો જાઉં છું,
રસ્તો કપાતો જાય છે,

ચક્કર ચાલે છે કાળનું,
જાતે મપાતો જાય છે.

અંતર નક્કી છે કાપવાનું,
મ્હાંયલો ખપાતો જાય છે,

સાથે આવતું કોઈ નથી,
એકાંતમાં લપાતો જાય છે.

સામે મળ્યો એક દિશાનિર્દેશ,
ક્યાં ધબધબાતો જાય છે?

સુસવાટો જ એક સાથી “કાચબા”,
પીઠ થપથપાતો જાય છે.

– ૧૩/૧૧/૨૦૨૦

આ કવિતા ને મિત્રો સાથે શેર કરો
0 0 votes
રેટિંગ
guest
0 પ્રતિભાવો
Inline Feedbacks
View all comments